8 دسامبر 2022-هلند: مطالعه اخیر بر روی بیماران پرخطر مبتلا به دیابت نوع 2 و بیماری مزمن کلیوی، نشان داد که آتراسنتان از این افراد در برابر مشکلات قلبی محافظت می کند.
آتراسنتان، یک مهارکننده انتخابی و قوی گیرنده اندوتلین A است که با کاهش پروتئینوری و داشتن اثرات ضد التهابی و ضد فیبروتیک مستقیم برای حفظ عملکرد کلیه، این پتانسیل را دارد که برای بسیاری از بیماریهای مزمن کلیوی مفید باشد.
یافته های این مطالعه که در نشست سالانه ی انجمن نفرولوژی آمریکا در اورلاندو در سال 2022 ارائه گردید، نشان می دهد که آتراسنتان، تری گلیسیرید،LDL-C و آلبومینوری را کاهش می دهد. پس از 12 هفته درمان با آتراسنتان، کاهش آلبومینوری با کاهشPCSK9 ، مطابقت داشت.
نشان داده شده است که آلبومینوری سبب افزایش پروپروتئین کانورتاز سوبتیلیسین ککسین نوع 9(PCSK9)، شیدینگ syndecan-1 و افزایش تعامل PCSK9-syndecan-1 شده و منجر به اختلال در پاکسازی لیپوپروتئین کبدی می شود. از آنجایی که آتراسنتان، آنتاگونیست گیرنده ی اندوتلین است، آلبومینوری را کاهش می دهد. این اثر با کاهش بارز تری گلیسیرید و LDL-C همزمان است.
با توجه به پیشینه فوق، Pragyi Shrestha، و همکارانش از مرکز پزشکی دانشگاه Groningen در نظر داشتند تا تعیین کنند که آیا کاهش آلبومینوری و لیپیدها با داروی آتراسنتان، باعث کاهشPCSK9 و کاهش شدینگsyndecan-1 ، می شود یا خیر.
برای این منظور، محققان بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 وبیماری مزمن کلیوی که در فاز 2 یک کارآزمایی بالینی به نام RADAR، شرکت کرده بودند، را مورد بررسی قرار دادند. نود و چهار بیمار به مدت 12 هفته به طور تصادفی تحت درمان با داروی آتراسنتان (0.75 میلیگرم در روز یا 1.25 میلیگرم در روز) و 26 بیمار به مدت 12 هفته دارونما دریافت کردند. درمان بیماران با حداکثر دوز لیبل شده ی مهارکننده هایRAAS ، تثبیت شد. لیپیدهای سرم، نسبت کراتینین آلبومین ادرار(UACR)،syndecan-1 وPCSK9 ، در ابتدا و پس از 12 هفته اندازه گیری شد.
یافته های این مطالعه به شرح زیر بود:
· درمان با آتراسنتان، نسبت کراتینین به آلبومین ادرار را 37.1 درصد، کلسترول LDL را 17.12 میلی گرم در دسی لیتر، تری گلیسیرید را 47.4 میلی گرم در دسی لیتر و PCSK9 را 25.9- نانوگرم در میلی لیتر در مقایسه با دارونما کاهش داد.
· در درمان با آتراسنتان،هیچ اثری بر HDLc و syndecan-1 نداشت.
· تجزیه و تحلیل چند متغیره پس از تنظیم نتایج برای پارامترهای لیپیدی و عملکرد کلیه و دموگرافیک پایه نشان داد که سطوح آلبومینوری به دست آمده در طول درمان با آتراسنتان با سطوح به دست آمده یPCSK9 همبستگی دارد(β[1]برابر با 0.00227 در هر واحد افزایش در PCSK9).
محققان نوشتند: آتراسنتان، LDL-C، آلبومینوری و تری گلیسیرید را در بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 و بیماری مزمن کلیوی کاهش می دهد. در 12 هفته درمان با آتراسنتان، کاهش آلبومینوری با کاهشPCSK9 ، مرتبط بود. یافتههای ما ممکن است مسیری را پیشنهاد کند که آتراسنتان از طریق آن محافظت قلبی را در بیماران پرخطر مبتلا به دیابت نوع 2 و بیماری مزمن کلیوی فراهم می کند.
منبع:
https://medicaldialogues.in/nephrology/news/atrasentan-reduces-triglycerides-albuminuria-and-ldl-c-in-patients-with-type-2-diabetes-and-ckd-103712
[1]بتا(β) به احتمال خطای نوعII در آزمون فرضیه های آماری اشاره دارد. اغلب، قدرت یک آزمون، برابر با 1-β به جای خودβ، به عنوان معیار کیفیت برای آزمون فرضیه نامیده می شود.